ONTWIKKELINGSWERK
Na mijn pensionering ben ik begonnen met
ontwikkelingswerk en wel in het vakgebied horeca en toerisme bij het P.U.M., Project Uitzending Managers. De Engelse
naam voor P.U.M. is N.C.M.P. (Netherlands Manager Cooperation Program).
The NMCP Netherlands
Cooperation program is an independent organization that assigns senior
advisers, many of whom are retired or have taken early retirement. These
advisers share their knowledge and experience without receiving any financial
reward.
|
Ik ben in mei 1932 te Rotterdam geboren. Na de
lagere school en een opleiding voor kok ben in 1950 als leerling kok begonnen
met werken. Na diverse restaurants, ben ik in 1962 Chef Kok geworden. In 1990
ben ik gepensioneerd en toegetreden tot het PUM. Op 15 Maart 2003 is Tom Scheepers plotseling
overleden. Hij was juist teruggekeerd uit Archanglsk (Rusland) en de volgende
reis (Moermansk) was alweer besproken. |
|
Over de hele wereld zijn ontwikkelingslanden waar ik
ondertussen geweest ben zoals:
Sri Lanka (Colombo)
Kyrghystan (Bishkek)
Mongolië (Ulan Bator)
de Filippijnen (Manila)
Litouwen (Vilnius + Kaunas)
Letland (Riga)
Rusland (Chelyabinsk) in het Oeral gebergte
Wat wij proberen te doen is onze kennis over te
brengen en daarmee hun kennisniveau op het gebied van Horeca management op een
hoger plan te brengen. En dat is belangrijk voor het toerisme. Dat kan zijn in
de keuken (voedselbereiding, keuken management en hygiëne), bediening of
algemeen management voor hotels restaurants.
Overal waar ik ben geweest was men erg leergierig
en wilde men graag weten hoe wij het in het westen het doen.
Een voorbeeld van wat ik heb meegemaakt is het
volgende:
In Kyrghyzie werd een speciaal diner voor mij
georganiseerd wat inhield dat een schaap werd geslacht en speciaal voor deze
gelegenheid werd opgediend. Als VIP krijg je het beste deel van het schaap maar
ook de gehele kop waar je als eerst een oor moet afsnijden en die vervolgens
aan de jongste persoon aan tafel aanbiedt. Verder snij je het gehemelte er uit
en biedt die aan de hoogste of aardigste vrouw aan tafel. Als laatste snij je
een oog er uit en snijdt dit door de midden en bied dit aan de hoogste in rang
of gastheer waarna je ieder de helft van het oog eet onder het drinken van een
wodka (heb je wel nodig om het een en ander weg te spoelen). Na dit ceremonieel
staan diverse mensen op om je toe te spreken en het glas te heffen (weer
wodka). Het beste is om zelf ook op te staan en je speech te houden, want
anders ben je te ver heen van al die wodka. Gelukkig is er in zo’n geval een
tolk erbij die niet alleen kan helpen met de vertaling maar ook met de
gewoontes (etiquette). De meeste moeite had ik uiteraard met het eten van het
oog. Het is zeer interessant om verschillende culturen mee te maken met ieder
hun bijzondere gewoontes.
Daar Mongolië aan de Chinese grens ligt en in
vroege tijden (van 1206 tot 1368) er Khans (Djengisz Khan!) heersten over het
Mongoolse rijk zijn er veel Chinese invloeden op tempels e.d. In de winter zijn
temperaturen van 30 graden onder nul heel normaal (deze winter zelfs 50 graden
onder nul) en in de zomer kan het erg warm worden. Dit is typisch een
landklimaat (koude winters en hete zomers). Er trekken veel nomaden door het
land. Men leeft in ronde “Gers” die zijn gemaakt van vilt en houten frame; het
woord tent mag niet gebruikt worden vinden ze. Een “Ger” wordt in 1 uur
opgebouwd of afgebroken. De “Gers” zijn ontstaan in de 13de eeuw.
Toegang is door een houten deur die met de linkerhand geopend word; dit brengt
geluk. Bij het naar binnen gaan mag niet op de drempel gestapt worden. Dat
betekent dat je op de eigenaar zijn nek gaat staan. Zij drinken veel thee en
wodka en wat ik daar geproefd heb is Airak; gegiste merrie melk die licht
alcohol houdend is.
Verder ga ik twee maal per jaar naar Manilla om
een cursus scheepskok te geven voor de Nederlandse scheepvaart. Op de
Nederlandse schepen varen veel Filippijnse koks. Deze moeten een diploma moeten
hebben van de Nederlandse scheepvaart inspectie N.S.I.
Riga is een oude stad met mooie gebouwen zoals het
operagebouw en vele mooie kerken. Het is reeds lang een havenplaats waar van
alles wordt verhandeld en dus van alles te koop is. Letland heeft het lidmaatschap
van de Europesche Gemeenschap aangevraagd en hoopt in 2004 het lidmaatschap te
verkrijgen.
In de hotels en restaurants wordt er modern
gekookt en geserveerd; de opmaak van de borden (presentatie) is een kopie van
hetgeen wij in het westen zijn gewend.
Chelyabinsk ligt in het Oeral gebergte. In
verhouding tot bijvoorbeeld Moskou loopt het toch wat achter met
verkrijgbaarheid van producten nodig voor restaurants (minder keus in
levensmiddelen). Chelyabinsk is berucht vanwege zijn nucleaire onderzoekslaboratoria
gedurende de koude oorlog en de jaren daarna. In die tijd nam men het niet te
nauw met nucleaire veiligheid en er zijn dan ook diverse ongelukken gebeurd met
nucleair materiaal waardoor de omgeving besmet is geraakt. Nog steeds is het
stralingsniveau gemiddeld hoger in Chelyabinsk in vergelijking met de omgeving.
Ik heb er weinig van gemerkt (hoop ik).
De Horeca is daar nog niet zover dat zij op een
moderne wijze kunnen koken die overeen komt met moderne westerse inzichten.
Wat foto’s van de steden en gebieden waar ik ben
geweest:
|
|
Bishkek in Kyrghystan Veel moderne gebouwen in de bekende lelijke
“russische stijl”. Gezellig is het daardoor niet maar het heeft wel
een duidelijk ander karakter dan we in het Westen zijn gewend. Meer informatie over Biskek is te vinden op: Kyrghystan |
|
|
Bishkek in Kyrghystan Het grote parade plein met voldoende bewaking.
Maar ja wat bewaken ze eigenlijk? Meer informatie over Biskek is te vinden op: Kyrghystan |
|
|
Bishkek in
Kyrghystan Officieel diner in Kyrghystan |
|
|
Mongolië Tempels in Mongolië. Meer informatie over Mongolië is te vinden op: Mongolië |
|
|
Mongolië Even doen als de lokale bevolking; gelukkig
bleef het paard staan want ik wist niet waar de hand of voetrem zat. Meer informatie over Mongolië is te vinden op: Mongolië |
|
|
Vilnius in Litouwen St. Nicolaas feest in den vreemde georganiseerd
door de Nederlandse Ambassade. Gelukkig was er een Nederlandse kok zodat de
Nederlandse specialiteiten zoals bitterballen niet gemist hoefde te worden. Meer informatie over Vilnius is te vinden op: Vilnius |
|
|
Manila, De Filipijnen De Filippijnse studenten die officieel nu kok
zijn voor Nederlandse schepen en die de geweldige specialiteiten uit
Nederland (Amandelbroodje, bitterballen en rijsttafel) kunnen bereiden zodat
“onze jongens” aan boord gewoon de normale pot kunnen eten en geen heimwee
krijgen. |
|
|
|
|
Een artikel uit
een Filippijnse scheepvaartblad met daarin de certificering van Filippijnse
scheepskoks volgens de Nederlandse regels. |
|
|
Een artikel uit
een Nederlandse krant over de hulp aan Kyrghystan. |
|
|
Een artikel
uit Kyrghyzisch magazine met daarin genoemd het werk van de PUM (NCMP). |
